Το πολιτικό σκηνικό έχει καταντήσει θέατρο σκιών.
Οι κομματικοί καυγάδες και οι τηλεοπτικοί τραμπουκισμοί καθημερινό γεγονός.
Αντί για πολιτική, παράγεται θόρυβος και μαύρος μολυσματικός καπνός
Αντί για πρόγραμμα, σύγκρουση και εκτροχιασμός.
Όσο πιο έντονη η αντιπαράθεση, τόσο μεγαλύτερη η προβολή, τούτο το ολέθριο Σύνταγμα ανάγκη να αναθεωρηθεί.
Ο αμόρφωτος δημοσιογράφος κι’ αυτός όταν συνεργεί εγκληματεί
Δεν έχουν προτάσεις.
Δεν έχουν σχέδιο.
Δεν έχουν όραμα.
Τσίμπλες έχουν στα μάτια στόκο στο κρανίο και κλειστά ηχεία
Μπρος στα ψηφαλάκια τους διαφεύγει η ουσία.
Βλέπουν συμφέρον, έχουν Κέρδος
Έχουν για την Εξουσια λαιμαργία
.
Η δημόσια συζήτηση κατρακύλησε σε προσωπικές επιθέσεις, σε μικροκομματική λάσπη, σε επικοινωνιακή εξαπάτηση. Τα κόμματα τρέφονται από τα σκάνδαλα σαν τα θηρία γιατί αδυνατούν να παράγουν ουσία.
Ένας κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, αυτάρεσκος και φοβερός, με κρίσεις και απεργίες τεχνητές την κρατική μηχανή αποσταθεροποιεί και οι κρατικοσυνδικαλιστές αναμασούν συνθήματα περασμένων δεκαετιών και ψευτιές
Ζουν στο παρελθόν.
Δεν αντιλαμβάνονται την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, της γεωπολιτικής ανατροπής, της τεχνολογικής έκρηξης. Η σκέψη τους εξαντλείται στο ρουσφέτι και στη διατήρηση του άγονου κομματικού μηχανισμού και ο λαός τους περιφρονεί και πάει αλλού
Στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα λειτουργούν με αριστερές ιδεοληψίες.
Η πυξίδα τους πάει πίσω αντί για μπρος. Το μέλημα τους ποιος θα γίνει αρχηγός;.
Και απορούν γιατί η Νέα Δημοκρατία διατηρεί προβάδισμα.
Παρά τα λάθη, τα σκάνδαλα, τις αστοχίες, εμφανίζεται ως η μόνη δύναμη σχετικής σταθερότητας. Η ίδια Κυβέρνηση η ίδια και αντιπολίτευση, όπως συμβαίνει στη δικτατορία.
Όχι από κακή θέληση. Αλλά επειδή οι αντίπαλοί της αυτοαναιρούνται, ένεκα ανικανότητας και αχρηστείας.
Για κάποια ισορροπία.
Ο λαός ζητά:
Σταθερότητα.
Ασφάλεια.
Δικαιοσύνη.
Αλμα προς τα μπρος
Πάταξη της ακρίβειας.
Καταπολέμηση της διαφθοράς.
Λύσεις για το δημογραφικό.
Σοβαρή εξωτερική πολιτική.
Εθνικό όραμα πέρα από την τετραετία
Αιώνιος ο Ελληνισμός –διαχρονική θέλει παρουσία.
Αντί αυτού λαμβάνει;
Καβγάδες, ασήμαντα, ασχήμια
Τα κόμματα μοιάζουν με πλοία χωρίς πυξίδα σε θάλασσα εν τρικυμία Οι διεθνείς θύελλες μαίνονται, οι ισορροπίες αλλάζουν, οι συμμαχίες αναδιατάσσονται — και εκείνα ομφαλοσκοπούν, σπαράσσονται.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πολιτικό.
Είναι συνολική πνευματική κρίση.
Έλλειψη στρατηγικής.
Έλλειψη βάθους.
Έλλειψη εθνικού σκοπού.
Χωρίς νέο όραμα, χωρίς σχέδιο ιστορικού προορισμού, χωρίς προσανατολισμό, η χώρα θα ανακυκλώνει τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες αδυναμίες. Τηρεί στάση παθητική και αφήνει στους αντιπάλους μας πρωτοβουλίες και τις ευκαιρίες.
Και όταν οι επιλογές είναι φτωχές μεταξύ τυφλών ο μονόφθαλμος.
Αυτό δεν είναι δημοκρατικός θρίαμβος.
Είναι διαχείριση της παρακμής.
Κι όμως —
Κάθε παρακμή γεννά την ανάγκη της κάθαρσης. και της ανανέωσης.
Κάθε στασιμότητα γεννά τη δίψα της αναγέννησης.
και αυτοί έφτασαν στου βαρελιού τον πάτο. Πόσο πιο κάτω;
Ο ελληνικός λαός δεν είναι κουρασμένος· είναι πληγωμένος, προδομένος
Δεν είναι αδιάφορος· είναι απογοητευμένος.
Δεν ζητά θαύματα· ζητά πρόγραμμα και πράξη.
Γι’ αυτό ακούγεται πλέον μια κραυγή που δεν είναι απλώς αγανάκτηση — είναι απαίτηση ιστορικής αφύπνισης:. Είναι επιτακτική ανάγκη.
ΕΚΑΣ ΑΧΡΕΙΟΙ.
Όχι ως ύβρις.
Αλλά ως κάθαρση της κόπρου του Αυγείου
Αλλαγή των κομματικών μηχανισμών προς παραγωγή εμπράκτως και όχι μόνο με λόγια:
Πολιτικής
Στρατηγικής
Πολιτισμού
Παιδείας Φιλοσοφίας και Ευκοσμίας
Με το αρχαίο, διονυσιακό, και αναγεννητικό ΕΥΟΙ ΕΥΑΝ.
Ενθουσιασμό για μάθηση και δημιουργία
Όχι για μέθη εξουσίας.
Αλλά για μέθη. Αναγέννησης, μεγαλοσύνης και ευκοσμίας
Για νέο πνεύματα νέες παθήσεις με την τεχνολογία στο άγνωστο ερευνητικές περιηγήσεις.
Για νέα γενιά πολιτικών. Συνένωση δημιουργικών εγκεφάλων, εθελοντών με όραμα η χώρα να προχωρήσει και στην πρωτοπορία να μετρήσει.
Για Ελλάδα που τον πυρσό θα κρατάει αναμμένο, Δεν θα αρκείται στο παρελθόν και θα δημιουργήσει το δικό της ένδοξο μέλλον — Ο τόπος όταν ευδοκιμήσει όλους μας θα ωφελήσει και θα μας τιμήσει.
Τότε δεν θα φοβάται το μέλλον — αλλά θα το διαμορφώνει.
Αν δεν γεννηθεί αυτό το νέο πνεύμα,
η παρακμή θα μας καθηλώνει
Αν όμως γεννηθεί
Όλοι με βήματα γενναία. Εμπρός παιδιά
Για μια Ελλάδα νέα
(25/2/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
0 Σχόλια
Tο kozanara.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.