Έξοδος από την Κρίση– Ευθύνη του Πολίτη

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων 

 

Ι. Η σιωπηλή απόφαση 

 

Δεν θα έρθει κάποιος σωτήρας μεσσίας 

Ούτε με σημαία και τυμπανοκρουσία, ούτε με μεγάλα λόγια. 

 

Η έξοδος αρχίζει αθόρυβα, μέσα στον εαυτόν σου.

Τον Καποδίστρια κλείσε στην καρδιά σου σαν ίνδαλμα σου. 

 

Αρχίζει τη στιγμή που ο πολίτης αποφασίζει:

να μη φωνάξει, να μη μισήσει,

να μη χειροκροτήσει το ψέμα, 

να μην δεχθεί το αίμα και την αλήθεια όσο πικρή να μην την κρύψει 

 

Να κρίνει νηφάλια, με ψυχρή λογική,

χωρίς δόγμα, χωρίς κόμμα, χωρίς ανταμοιβή. 

 

ΙΙ. Ο πολίτης απέναντι στον όχλο 

 

Ο όχλος ζητά στρατόπεδο∙ γεννά φόβο και δεινά.

Ο πολίτης ζητά αλήθεια και λόγια γυμνά 

 

Ο όχλος φωνάζει, καίει και σπάζει.

Ο πολίτης σκέφτεται, εξετάζει και πράττει την Κυριακή. 

 

Ο δημοσκόπος– τον επηρεάζει ελάχιστα στην κρίση του.

Από τον παπαγάλο των καναλιών μαθαίνει 

τη μισή, αλήθεια και συχνά ολόκληρο το ψέμα.

Η εύρεση της δικό σου θέμα 

 

Γι’ αυτό τον φοβούνται τον πολίτη

Γιατί δεν μπαίνει στο τσουβάλι όπως οι άλλοι 

 

ΙΙΙ. Η ευθύνη 

 

Ευθύνη δεν είναι η ουδετερότητα.

Είναι η κρίση, χωρίς κομματική ταυτότητα. 

 

Να λες «όχι» στον δικό σου όταν σφάλλει.

Να μη βαφτίζεις το συμφέρον πατριωτισμό.

Να μη δίνεις άλλοθι σε προδότες με ωραία λόγια. 

Να μην λες φασισμό τον Πατριωτισμό 

 

IV. Η μικρή αντίσταση 

 

Αντίσταση δεν είναι μόνο η ρήξη.

Είναι και η άρνηση η περιφρόνηση και η κρίση 

Να μη μοιραστείς το ψέμα.

Να μη γελάσεις με τη συκοφαντία.

Να μη χειροκροτήσεις τον επικύψαντα. 

 

Μικρές πράξεις — μεγάλα αναχώματα.

Και στο διαδίκτυο ακόμη κάνε κατορθώματα

η σιωπηλή καυτηρίαση έχει βάρος. 

 

V. Η πατρίδα ξανά 

 

Η πατρίδα δεν ζητά κραυγές.

Ζητά ώμους. 

 

Δεν είναι σύνθημα∙ είναι βάρος.

Και σηκώνεται μόνο από ελεύθερους πολίτες,

όχι από οπαδούς. Απαιτεί έλλογο θάρρος 

 

VI. Έξοδος 

 

Η έξοδος δεν είναι φυγή.

Είναι επιστροφή. 

 

Ενότητα των Ελλήνων όπου γης.

Εν τη ενώσει η ισχύς όπως παλιά 

Το κόμμα, το δόγμα και η ομάδα σε καρατομούν αληθινά. 

Δεμένος με Μαίανδρο ο Ελληνισμός πάει μπροστά. 

Αυτός χάνεται στα Τάρταρα 

 

Επιστροφή στη λογική.

Στη μνήμη, στην κρίση

Στην κοινή ευθύνη. 

 

Με θάρρος, φρόνηση και σωφροσύνη.

Ο Έλληνας δεν συμβιβάζεται χωρίς μεγαλοσύνη. 

Η Ελλάδα σαν Ήλιος να ακτινοβολήσει και να φωτίζει 

Ο Ελληνισμός χέρι–χέρι, σαν Μαίανδρος δεν σπάει. 

 

Με τον νου και πάλι και με τις πράξεις 

Την Κλεπτοκρατία να πατάξει 

Αυτοσυνειδησία, είπε ο Σωκράτης. 

 

Το κείμενο αυτό

• δεν κηρύσσει,

• δεν χαϊδεύει,

• τοποθετεί τον πολίτη απέναντι στον εαυτό του.

 

Έτσι κλείνει σωστά:

όχι με ελπίδα φτηνή,

αλλά με ευθύνη βαριά

Ολοι στο χορό του Ελληνισμού παιδιά.

(9 /2/26) 

 

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη 

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com

από koukfamily.blogspot.com