Το ηθικό ρουσφέτι...

Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης και επειδή ο Άδωνις έχει βαλθεί όχι μόνον να νομιμοποιήσει, αλλά και να ηθικοποιήσει το ρουσφέτι, πρέπει να σημειώσουμε τα εξής. Ως προς την νομιμοποίηση έρχεται δεύτερος, καθώς τον έχει προλάβει ο νομοθέτης, ο οποίος έχει προβλέψει μέχρι τις 120.000 ευρώ να είναι πλημμέλημα το ρουσφέτι. Πλημμέλημα θα πει, ότι όσο και αν βλάψει ένας υπουργός ή βουλευτής με την "εξυπηρέτησή" του το δημόσιο συμφέρον για υπόθεση μέχρι τις 120000 ευρώ, δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ, ακόμη και αν διατηρεί όλα τα στοιχεία, που τον ενοχοποιούν ο ίδιος και τα παρουσιάσει δημόσια, να μπει στην φυλακή. Άρα τι λένε ουσιαστικά οι νόμοι, νόμοι άμεσα συνδεδεμένοι με την λειτουργία του πολιτεύματος, εφόσον αφορούν στους παράγοντες που ασκούν την εξουσία, ότι κάνε όποιο ρουσφέτι θες, ζημίωσε το δημόσιο όσο θες, αρκεί να σπας τις υποθέσεις σε μικρότερες από τις 120.000. Και αυτό σε συνδυασμό με το ότι είναι πολλοί, δεν ξέρω πλέον αν είναι και η πλειοψηφία, που όπως γράψαμε και στην προηγούμενη ανάρτηση, αυτό ακριβώς ψάχνουν για να ψηφίσουν, κάποιον που να ξέρει να κάνει σωστά τέτοιες δουλειές, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι με το παρόν πολίτευμα, το αντιπροσωπευτικό, δεν είναι δυνατόν να βγούμε από αυτόν τον φαύλο κύκλο της διαφθοράς. Γιατί, όπως πάλι έχει πει ο Άδωνις, εμείς είμαστε η πλειοψηφία και αποφασίσαμε ότι είμαστε αθώοι. Άρα, αν η πλειοψηφία θέλει την διαφθορά, μπορεί βάσει του σημερινού πολιτεύματος, να την νομιμοποιήσει σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, καθώς πάντοτε θα βγάζει τους υπουργούς αθώους. Εδώ δηλαδή θα συμφωνήσουμε με τον Άδωνι. Πράγματι, το αντιπροσωπευτικό πολίτευμα, δεν καταπολεμά την διαφθορά. Το δημοκρατικό πάλι κάνει ακριβώς το αντίθετο. Να θυμίσουμε απλώς ότι στην δημοκρατία, το να ζημιώσει κανείς την πολιτεία έστω και στο ελάχιστο εθεωρείτο το μεγαλύτερο έγκλημα, δεν παραγραφόταν ποτέ και υπήρχαν μόνον δύο ποινές για αυτό, ανεξαρτήτως του ύφους της ζημίας, είτε δήμευση της περιουσίας και ισόβια εξορία είτε δήμευση της περιουσίας και εκτέλεση. Αυτά, βέβαια, δεν το λέει ο κατά τα άλλα γνώστης των αρχαίων συγγραφέων Άδωνις. Δεν φταίει λοιπόν πρωτίστως ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο Άδωνις. Φταίει το ότι, αν δεν ανοίξει σοβαρά η συζήτηση για αλλαγή του πολιτεύματος (χρήσιμες οι συμβολές σε αυτήν την κατεύθυνση του Κοντογεώργη και του Σταύρου Καλεντερίδη αλλά χρειάζεται να προχωρήσει η σχετική συζήτηση), καμία διαφορά δεν θα έχει ποιος κυβερνάει. Θα ανακυκλώνουμε απλώς την διαφθορά και θα αλλάζουμε αντιπροσώπους κάθε φορά περιμένοντας πιο αποτελεσματική διαφθορά, αλλά ποτέ αξιοκρατία, ποτέ υγιή οικονομική ανάπτυξη, ποτέ πρόοδο του δημόσιου συμφέροντος. Αν δεν αλλάξουμε μυαλά, αν δεν καταλάβουμε ότι το παραμικρό ρουσφέτι είναι διαφθορά και καταστροφή του κοινού μας συμφέροντος καμία ουσιαστική συζήτηση για θεσμικές αλλαγές δεν θα γίνεται και θα μας κυβερνούν άνθρωποι σαν τον Άδωνι, που σιγά σιγά θα μας πείσουν ότι το ρουσφέτι δεν είναι κάτι κακό, αν είναι μάλιστα και κάτω από τις 120000 ευρώ....

από koukfamily.blogspot.com