Δήγματα Μαΐου 2026

Του Κώστα Δημ Χρονόπουλου *

 

Α) Ανόσια εορταστική εκτροπή

 

Εδώ και αρκετά χρόνια, η κατάνυξη, η πνευματική /ψυχική ανάταση των πιστών κάθε Πάσχα, άλλαξε διαδρομή. Ως Πάσχα –πέρασμα- πέρασε /ακολούθησε διαφορετική λαθεμένη πορεία. Προς τα κάτω, προς την απόλαυση, με τερψιλαρύγγια και τη στομαχική πληρότητα με οβελία-και όχι μόνον-. Θα μου πείτε: «Κακό είναι να τηρούμε το έθιμο;». Όχι βέβαια. Ο οβελίας -και τα συνοδευτικά εδέσματα –καταναλίσκονται κάθε Πάσχα. Συνεπώς δεν έχει λογική βάση αυτό που συμβαίνει. Τα «κοψίδια» δεν δικαιολογείται, ούτε επιτρέπεται να αποτελούν το κυρίαρχο γεγονός. Δεν γίνεται να μονοπωλεί το ενδιαφέρον των πιστών η διασφάλιση του «πασχαλινού τραπεζιού» και όχι –κατ’ εξοχήν- το μέγα γεγονός της Ανάστασης!. Δεν νοείται ο κόσμος, τα ΜΜΕ, κ.α, να ασχολούνται (εβδομάδες πριν και μέχρι λίγες ώρες πριν την Ανάσταση), με το πώς θα εξασφαλιστεί ο γιορτασμός του Πάσχα μέσω γαστριμαργικής ευωχίας. Αλήθεια πόσες ώρες και πόσες εκπομπές και πρωτοσέλιδα αφιέρωσαν οι (χριστιανοί;) των ΜΜΕ για το Πάσχα;. Πόσες για την τιμή του οβελία;.

 

Κάντε σύγκριση και θα αισθανθείτε το κατά που βαδίζουμε. Ριγηλός, απογοητευτικός, αδιανόητος ο εκφυλισμός, ακόμη και των σπουδαίων Εορτών της Χριστιανοσύνης! Κρίμα!. Προδήλως ούτε η Θρησκεία γλύτωσε από την υλιστική κυριαρχία των καταναλωτικών αγαθών, τα οποία, τελικά την …. υποκαθιστούν.

 

Εδώ υπάρχει και κάτι που δεν έχει σχέση μόνον με τα παραπάνω αλλά με την προσβολή της αισθητικής. Σε ημέρες προσευχής, περισυλλογής, κατάνυξης θρησκευτικής, αυτή η ατμόσφαιρα αντί να μυρίζει λιβάνι, μυρίζει … τσίκνα!.

 

Προσευχόμαστε με … τσίκνα!.... Καμιά ασφαλώς αντίρρηση –λόγω παράδοσης –να μυρίζει και τσίκνα. Όμως το να απουσιάζει το λιβάνι είναι αδιανόητο. Προφανώς γιορτάζουμε (με) τη θυσία του οβελία /αμνού και όχι εκείνη: του Αμνού του Θεού!!!. Διόλου απίθανο, μελλοντικά, να αλλάξει και η ευχή: αντί «Καλό Πάσχα», σε «Καλό και φτηνό οβελία»!!!.

 

Β) Υπερπλεονασματικά φιλοδωρήματα

 

Ευτυχώς υπάρχουν και πλεονάσματα, εξου και οι παροχές.

 

Τι σημαίνουν:

 

1. Νοικοκύρεμα των Οικονομικών του Κράτους.

 

2. Αρκεί να μην είναι αποτέλεσμα είτε φορολογίας- έμμεσων φόρων, είτε διατήρησης άδικων φόρων (πχ ΕΝΦΙΑ, Εισφορά Αλληλεγγύης, προσωπικής διαφοράς, υπερβολικού ειδικού φόρου κατανάλωσης καυσίμων, υψηλού ΦΠΑ ακόμα και σε είδη πρώτης ανάγκης κ.ο.κ).

 

3. Το κάθε επίδομα –λόγω πλεονάσματος –που δίνεται, έχει αξία, όταν το πάρει κάποιος ο οποίος –ήδη – αμείβεται ικανοποιητικά.

 

Θα σας το εξηγήσω με παράδειγμα: την καπνοβιομηχανία «Καρέλιας». Όταν υπάρχουν κέρδη /πλεονάσματα, δίνει extra bonus στους εργαζόμενους. Όμως οι μισθοί τους είναι αρκετά ικανοποιητικοί.

 

Ας έρθουμε τώρα στα παρόντα κυβερνητικά /κρατικά επιδόματα, και ας πάρουμε την –σημαντική δυστυχώς –μερίδα των αναξιοπαθούντων πολιτών μας, οι οποίοι έχουν μισθούς ή συντάξεις πείνας. Αν λοιπόν σε αυτούς δοθεί μια μικρή προσωρινή ενίσχυση, ασφαλώς και είναι κάτι, αλλά δεν επαρκεί, αφού προστιθέμενο στο γλίσχρο εισόδημά τους, δεν σώζονται(!). Επομένως το να θριαμβολογούν οι χορηγοί επιδομάτων αντιδωροδότες είναι μάλλον αχρείαστο, αν όχι προκλητικό. Δεν παραθεωρώ ότι ισχύει πάντοτε το γνωστό: «απ’ το ολότελα καλήν’ κι’ Παναγιώταινα».

 

4. Είναι θετικό να γίνει ένα είδος … εθιμικού δικαίου/συνήθειας/παράδοσης, η επιστροφή πλεονασμάτων (έστω μέρους αυτών) στον κόσμο (αρκεί να μην τους τα έχουν πάρει πλαγίως προηγουμένως οι Κυβερνώντες).

 

Μακάρι και οι επόμενες Κυβερνήσεις να υιοθετήσουν αυτή την πρακτική και να την συνεχίσουν.

Θα ήθελα να επισημάνω πάντως ότι τα επιδόματα / βοηθήματα, δεν αποτελούν αποτελεσματική αντιμετώπιση.

 

5. Εκείνο το οποίο πρέπει να αποτελεί γνώμονα και στόχευση κάθε Κυβέρνησης είναι:

• Η άρση των αδικιών και των κραυγαλέων ανισοτήτων.
• Η μείωση της ψαλίδας αποδοχών των διαφόρων κοινωνικών τάξεων (με αναβάθμιση του επιπέδου των ασθενέστερων και όχι την υποβάθμιση όσων ευημερούν, φυσικά).

6. Η επικέντρωση στα παραπάνω, είναι ο καλύτερος τρόπος ανακούφισης του λαού, και όχι η επιδοματική … ελεημοσύνη.

 

7. Αφού λοιπόν αυτό επιτευχθεί, τότε τα «επιδόματα» λόγω πλεονασμάτων /κερδών του Κράτους, θα είναι πράγματι, κάτι αξιόλογο και αξιοπρεπές (βλ. Καπνοβιομηχανία Καρέλιας). Διαφορετικά, επιτρέπει σε όσους το παίρνουν, να τα θεωρούν: αντίδωρα, ψιχία, εμπαιγμό, φιλοδώρημα σε … επαίτες.

 

Αυτή είναι η πραγματικότητα αγαπητοί. Αν θέλουμε να δούμε το ζήτημα ρεαλιστικά, σφαιρικά, λογικά και σε καμιά περίπτωση … συμπολιτευτικά ή αντιπολιτευτικά, όπως το συνηθίζουμε με συνέπεια την κομματική εκμετάλλευση που δεν οδηγεί πουθενά!.

 

Βέβαια τα «επιδοματικά φιλοδωρήματα» ενδέχεται να αλλάξουν και τον τρόπο αγορών. Πχ ίσως ορισμένα σούπερ μάρκετς να δημιουργήσουν ειδικά «καλάθια» για … επιδοματούχους.

 

Έτσι όσοι παίρνουν επιδοματικά βοηθήματα να έχουν και εκπτώσεις από φιλάνθρωπους επιχειρηματίες, εμπόρους, πωλητές αγροτικών προϊόντων, από θέατρα, θεάματα, κ. α.

 

Υπό μία προϋπόθεση πάντως: ότι οι παραπάνω θα πρόσκεινται –κομματικά – στην Κυβέρνηση που επιδοτεί (σ.σ αντιλαμβάνεστε ότι «το κομματικό πεπρωμένο φυγείν αδύνατον»).

 

Ακόμη θα ακούμε διαλόγους όπως:

«Πόσα επιδόματα σου δώσανε φέτος;».

Ψίχουλα, κοροϊδία.

«Και πως θα τα βγάλεις πέρα;».

Να, δεν θα αγοράσω το κουλούρι που περίμενα.

«Δεν το είχα σκεφτεί».

Ούτε εγώ. Τώρα αναγκαστικά, αφού δεν φτάνει το «βοήθημα» να το αγοράσω. Δεν αποκλείεται πονετικοί Ιερωμένοι να μνημονεύσουν στο κήρυγμά τους το «Σώσον Κύριε τον λαό σου …. και ευλόγησον τους φιλεύσπλαχνους εξουσιαστές επιδοματοπαρόχους».

 

Άλλοι πάλι ενδέχεται να μετονομάσουν σε «επιδόματα», τα αντίδωρα των Εκκλησιών(!).

 

Πράγματι ουδείς μπορεί να σταματήσει πλέον την ευεργετική επιδοματική πολιτική. Τα φιλοδωρήματα αυτά, ήρθαν για να μείνουν.

 

Οι –εκάστοτε – εξουσιαστές μας θα καταφεύγουν στην εύκολη και φτηνή αυτή λύση. Το χειρότερο όμως είναι πως πολλοί πολίτες κατηγορούν (από αγνωμοσύνη;) τους Κυβερνώντες ότι τους δίνουν … λίγα, ψίχουλα και άλλα αστήρικτα, ανυπόστατα.

 

Φρονώ πως και μόνον η χειρονομία, έστω κι αν πρόκειται για ασήμαντα, ανεπαρκή ποσά, θα πρέπει να εκτιμηθεί από όλους τους ….. ευεργετηθέντες επιδοματούχους και μη. Καλό μάλιστα θα είναι να συγχαρούν τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης, την Κυβέρνηση, για την προσφορά, που (για αυτονόητους λόγους, αλλά και λόγω μεγέθους) απαιτεί εθνική ομοψυχία!.

 

Επιμένω ότι θα πρέπει τα επιδόματα /φιλοδωρήματα, να καθιερωθούν από όλες τις Κυβερνήσεις με συνέπεια. Να ισχύει το: «έχω σου δίνω –αντίδωρο πάντως - δεν έχω, δεν σου δίνω τίποτα».

 

Σε κάθε περίπτωση τα Κράτη πρέπει να έχουν συνέχεια, ιδίως ως προς την πολιτική των επιδομάτων.

 

ΥΓ Καλό θα είναι να αποφεύγονται ενοχλητικά ερωτήματα όπως: Γιατί δεν έχεις;. Πως έτσι τα κατάφερες;.

 

Καλό είναι να μην φέρνουμε σε δύσκολη θέση τους επιδοματοδότες εξουσιαστές μας γιατί ενδέχεται να εκνευριστούν και να καταργήσουν τα … διασωστικά επιδόματα.

Θού Κύριε ……

 

*Ιατρού

από koukfamily.blogspot.com