Οπως ακριβώς ανατίναξαν στον αέρα μια νευραλγικής σημασίας πολιτική υποδομή, τους αγωγούς Nord Stream, μέσω των οποίων θα διοχετευόταν ρωσικό φυσικό αέριο στη Γερμανία, και κάτι αντίστοιχο επιχειρήθηκε να γίνει στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά απέτυχε, το ίδιο γίνεται και με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και σκάφη που πλήττουν πολιτικούς στόχους, δεξαμενόπλοια κυρίως, τα οποία μεταφέρουν ρωσικούς ενεργειακούς πόρους.
Αν και ήταν βέβαιον εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο ότι τέτοιες «μυστικές επιχειρήσεις» διεξάγονται εντός των ελληνικών υδάτων και στις γειτονικές θαλάσσιες περιοχές, η πρόσφατη αποκάλυψη του «ορφανού» θαλάσσιου drone (USV) στη Λευκάδα, ήλθε να ενισχύσει τις εκτιμήσεις ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μεταφερθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στην εγγύς γειτονιά της.
Ολες αυτές οι χαρακτηριζόμενες ως «μαύρες» ή «γκρίζες» επιχειρήσεις φέρονται να έχουν ως εκτελεστικό βραχίονά τους τους Ουκρανούς. Ωστόσο, εκτιμάται βάσιμα ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να κάνουν, δίχως την κάλυψη, αν όχι την ευθεία εμπλοκή των ΗΠΑ, καθώς και άλλων χωρών – μελών του ΝΑΤΟ. Οπως εξάλλου προκύπτει από το βιβλίο του δημοσιογράφου της Wall Street Journal, Μπόγιαν Παντσέφσκι, που πρόσφατα εκδόθηκε στη Γερμανία, με τίτλο «The Nord Stream Conspiracy: The Inside Story of the Explosions That Shook the World», η CIA καθώς και άλλες Δυτικές μυστικές Υπηρεσίες είχαν πλήρη γνώση, αν όχι άμεση εμπλοκή στη δολιοφθορά των αγωγών Nord Stream 1 και 2 στη Βαλτική.
Είναι βέβαιον ότι η Ελλάδα, ως μέλος του ΝΑΤΟ, έχει γίνει κοινωνός της «ανοχής» που επιδεικνύει ο στρατιωτικός Οργανισμός σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις, και η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολουθεί τη «γραμμή» του να κάνει τα στραβά μάτια. Να σημειωθεί πως εξίσου χοντροκομμένη ήταν η «ανοχή» – αν όχι συνεργασία – της ελληνικής κυβέρνησης στη στρατιωτική επιχείρηση που έκανε το Ισραήλ (με πολεμικό πλοίο του) εντός ελληνικής ζώνης έρευνας – διάσωσης, δυτικά της Κρήτης, για τον στολίσκο ακτιβιστών με στόχο να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας.
Επικοινωνιακοί κομπασμοί Δένδια χωρίς ουσία
Παρά την κρισιμότητα της υπόθεσης του USV στη Λευκάδα, έως τώρα η ελληνική κυβέρνηση επισήμως δεν έχει προβεί σε ανακοινώσεις. Κι’ αυτό παρ’ ότι ζητήματα εθνικής ασφαλείας το επιβάλλουν.
Τουναντίον, ο υπουργός Αμυνας, Νίκος Δένδιας, όχι μόνο επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα, επιλέγοντας μια προσυνεδριακή εκδήλωση της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη για να μιλήσει ακροθιγώς γι’ αυτό, αλλά προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις περιοριζόμενος να πει ότι «ξέρουμε τι είναι και τι περίπου περιέχει». Για να μην αναφερθούμε στο ανεκδιήγητο ότι το USV βρέθηκε στα «διεθνή ύδατα» (!). Αν είναι δυνατόν να αναφέρονται τέτοιοι αβάσιμοι ισχυρισμοί για λίγο έξω από το Ακρωτήριο Δουκάτο.
Βέβαια, ο Ν. Δένδιας είναι γνωστός για την απέχθειά του να κάνει συνεντεύξεις Τύπου. Ωστόσο, για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα εθνικής άμυνας, με την Ελλάδα να κινδυνεύει να γίνει ξέφραγο αμπέλι για «πειρατικά» drones, δεν μπορεί να αναλίσκεται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, τα οποία συνοδεύονται από χοντροκομμένους ισχυρισμούς.
Σε ρόλο τροχονόμου «πειρατικών» drones
Από τη μεριά του, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, απλά περιορίστηκε να πει ότι η υπόθεση του USV αποτελεί μια «πολύ σοβαρή εξέλιξη». Κι’ εκεί τελειώνουν όλα. Η Ελλάδα, δηλαδή, σε ρόλο «τροχονόμου» των «πειρατικών» drones που κάνουν σουρωτήρι τον εθνικό θαλάσσιο χώρο.
Παρ’ ότι, έως τώρα, δεν έχουν δοθεί επίσημες διευκρινίσεις σχετικά με την προέλευση του USV, σύμφωνα με διαρροές από τα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας «η Αθήνα απευθύνθηκε ήδη στο Κίεβο, το οποίο φέρεται «να παραδέχθηκε την κυριότητα του drone, ενώ εδόθησαν κάποιες πρώτες εξηγήσεις». Παράλληλα, «η Αθήνα εξέφρασε την έντονη ανησυχία της προς το Κίεβο», ενώ «άνοιξε ένα παράθυρο συνεννοήσεων για το ζήτημα της παρουσίας μη επανδρωμένων σκαφών και αεροσκαφών στη Μεσόγειο». Το χειρότερο είναι ότι εκφράζονται ανησυχίες, διότι όπως αναφέρει για παράδειγμα η εφημερίδα, «Βήμα», «στην επικράτεια της χώρας (σ.σ. Ελλάδας) φαίνεται να λειτουργεί δίκτυο μεταφοράς και χειρισμού πολεμικού υλικού».
Καμπανάκι για οικονομία – τουρισμό της Δυτικής Ελλάδας
Το ότι οι θαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας, καθώς και άλλες γειτονικές, έχουν μπει στο στόχαστρο αυτού του «μυστικού» πολέμου εδώ και καιρό, ήταν ηλίου φαεινότερο. Επανειλημμένως, εκτός του ονομαζόμενου «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, έχουν στοχοποιηθεί και ελληνόκτητα πλοία που μεταφέρουν ρωσικούς πόρους. Ωστόσο, εδώ και ένα χρόνο το θέμα υποβαθμίζεται από την κυβέρνηση και τα φιλικά σε αυτήν Μέσα Ενημέρωσης. Ηταν σίγουρο, πάντως, ότι αργά ή γρήγορα θα γινόταν το «ατύχημα». Οπως αυτό στο Λευκάδα. Και θα αποκαλυπτόταν τι πραγματικά συμβαίνει στον ελληνικό θαλάσσιο και εναέριο χώρους.
Οπως εύστοχα σχολιάζει ο δημοσιογράφος, Ηλίας Μπιτσάνης, σε ανάρτησή του στα social media, «αν η χώρα δεν ήταν αποικία και ξέφραγο αμπέλι, η κυβέρνηση θα έπρεπε να είναι “στα κάγκελα” με την υπόθεση του ουκρανικού drone. Που θα μπορούσε να νεκρώσει την οικονομία των νησιών του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας αν κατάφερνε να πλήξει ρώσικο δεξαμενόπλοιο. Και να αμολήσει στη θάλασσα απίστευτες ποσότητες πετρελαίου». Να σημειωθεί πως μέχρι τώρα πλήγματα με θαλάσσια και εναέρια drones δεν έχουν γίνει μόνο σε πλοία κενά φορτίου, αλλά και σε έμφορτα για παράδειγμα με φυσικό αέριο. Ενα από αυτά, μάλιστα, επί πολλούς μήνες έχει μείνει κτυπημένο και ακυβέρνητο στη Μεσόγειο, με σοβαρές συνέπειες για το περιβάλλον.
«Ταχυδρόμοι» των διαμαρτυριών Ελλήνων εφοπλιστών
Εως σήμερα, έχουν καταγραφεί τουλάχιστον δύο τέτοια χτυπήματα, το ένα μεταξύ Κρήτης και Λιβύης (2025) και το δεύτερο, φέτος, στα ανοικτά της Μάλτας. Και στις δύο περιπτώσεις εγείρονται βάσιμες υποψίες ότι σημεία εκκίνησης των drones βρίσκονται στη Λιβύη, όπου φημολογείται ότι, με τις ευλογίες των ΗΠΑ και Βρετανίας, έχουν δοθεί «διευκολύνσεις» στο Κίεβο. Πάρα πολύ πιθανόν είναι επίσης ότι στη Μεσόγειο, και πολύ πιθανώς στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, πλέουν καράβια ή γιοτ τα οποία χρησιμοποιούνται ως βάσεις μεταφοράς των drones και ως κέντρα καθοδήγησής τους.
Επιπλέον, στο μέσον του Μαρτίου επίθεση που δέχτηκε στα ανοικτά του Νοβοροσίσκ ελληνόκτητο δεξαμενόπλοιο, το οποίο προοριζόταν να φορτώσει ρωσικό πετρέλαιο. Σύμφωνα με διαρροές «διπλωματικών πηγών», τότε ο Γ. Γεραπετρίτης, μίλησε στους Ευρωπαίους εταίρους για την προστασία των πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και για τον κίνδυνο που εγκυμονεί η μεταφορά του πολέμου στην Ουκρανία στη Μεσόγειο, στη θαλάσσια ασφάλεια και τη ναυσιπλοΐα.
Από τη μια, δηλαδή, η κυβέρνηση μεταφέρει στις Βρυξέλλες τις «διαμαρτυρίες» των Ελλήνων εφοπλιστών, πάμπολλοι εκ των οποίων δουλεύουν με τη Ρωσία, και από την άλλη κάνει τα στραβά μάτια, στο πλαίσιο της γραμμής «ανοχής», αν όχι συνέργειας, του ΝΑΤΟ. Εξίσου απαράδεκτη είναι η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών. Να διαμαρτύρονται, δηλαδή, Ελλάδα και η υπόλοιπη ΕΕ για τις επιθέσεις των Χούθι (Υεμένη) στην Ερυθρά Θάλασσα κατά εμπορικών πλοίων, ή για το «μπλόκο» του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, και να κάνουν τα στραβά μάτια στη Μεσόγειο.
Πλήγματα σε πολιτικούς στόχους – Παραβιάζονται οι «κόκκινες γραμμές»
Τόσο η δολιοφθορά στους αγωγούς φυσικού αερίου στη Βαλτική, όσο και τα πλήγματα σε πλοία στη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, τα αμερικανικά ρεσάλτα στον Ατλαντικό σε πλοία του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, δείχνουν ότι, στο πλαίσιο των πολέμων που γίνονται σήμερα, παραβιάζονται συστηματικά οι «κόκκινες γραμμές». Ακόμα και στις περιόδους ακραίας έντασης του Ψυχρού Πολέμου, οι εμπλεκόμενες υπερδυνάμεις απέφευγαν να πλήξουν πολιτικούς στόχους. Τώρα, όχι μόνο πλήττονται πολιτικές υποδομές, όπως αγωγοί, καθώς και εμπορικά πλοία, αλλά οι πόλεμοι έχουν ξεφύγει από το στενό τοπικό περιβάλλον (π.χ. Ουκρανία – Ρωσία), και οι «βρώμικες επιχειρήσεις» επεκτείνονται πολύ πιο μακριά, όπως στη Μεσόγειο και πιο πέρα.
Ενδεικτικά της κατάστασης είναι τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, όπως το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου της Wall Street Journal για την ανατίναξη των αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream, που έρχεται να επιβεβαιώσει την κοινή υποψία: Οτι η CIA, παρά την επίσημη θέση της Ουάσινγκτον, ότι δεν πήρε μέρος στην επιχείρηση, ήταν αυτή που καθοδηγούσε τους Ουκρανούς στη δολιοφθορά. Επίσης, ότι, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του Κιέβου, ο Ζελένσκι γνώριζε για το σχέδιο ανατίναξης των αγωγών. Ουσιαστικά πρόκειται για μια παγκόσμια σύγκρουση χωρίς σύνορα.
Ο «Αϊ Βασίλης» της CIA
Οπως αναφέρει στο βιβλίο του ο δημοσιογράφος της Wall Street Journal, ο τότε επικεφαλής του σταθμού της CIA στο Κίεβο (σ.σ. οι Ουκρανοί συνομιλητές – «πηγές» του συγγραφέα τον αποκαλούσαν «Άγιο Βασίλη», επειδή είχε άσπρη γενειάδα) γνώριζε για το σχέδιο ανατίναξης του Nord Stream από πολύ νωρίς, ενώ οι οργανωτές της επιχείρησης βρίσκονταν σε διαρκή διαβούλευση μαζί του. Λέγεται ότι είχε εκτιμήσει το κόστος της επιχείρησης στα 50 εκατομμύρια δολάρια. Θεωρούσε εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί από μια μικρή ομάδα Ουκρανών, και πίστευε ότι μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε πολλά πλοία και ειδικό εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων υποβρύχιων drones.
Αλλά και ο Ζελένσκι είχε αρνηθεί την εμπλοκή του στην επιχείρηση, ισχυριζόμενος μάλιστα ότι ήταν η ίδια η Ρωσία που ανατίναξε τον Nord Stream. Ωστόσο, στο βιβλίο αναφέρεται ότι ο τότε αρχηγός των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Βαλέρι Ζαλούζνι, είχε συμφωνήσει από πριν μαζί του την επιχείρηση.
Η αποτυχία στον «Τουρκικό αγωγό»
Επιπλέον, στο βιβλίο γίνεται λόγος ότι, στο πλαίσιο της επιχείρησης με την κωδική ονομασία «Ντιαμέτρ» («Διάμετρος»), στόχος ήταν να ανατινάξουν ταυτόχρονα με τον Nord Stream και τον αγωγό Turkish Stream, μέσω του οποίου διοχετεύεται ρωσικό φυσικό αέριο στην Τουρκία και σε ευρωπαϊκές χώρες.
Μάλιστα, οι Ουκρανοί θεωρούσαν αυτό το σκέλος πιο σημαντικό από τον αγωγό Nord Stream, που εξάλλου ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2022, εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, είχε πάψει να μεταφέρεται αέριο. Ωστόσο, λόγω σφαλμάτων στον σχεδιασμό, απέτυχαν να πλήξουν τον Turkish Stream.
Με τον Nord Stream, όπως αναφέρεται στο βιβλίο, είχαν καλύτερη τύχη, αν και έγιναν πολλά λάθη. Οπως υποστηρίζει ο συγγραφέας του, μια ομάδα επτά Ουκρανών (ένας καπετάνιος, δύο στρατιωτικοί και τέσσερις πολιτικοί δύτες) συμμετείχαν στην ανατίναξη.
Γερμανία – Πολωνία
Η επιχείρηση στη Βαλτική ξεκίνησε από το λιμάνι Ρόστοκ της Γερμανίας, στις 7 Σεπτεμβρίου 2022, με το ναυλωμένο γιοτ, «Andromeda», κάνοντας αρκετές φορές τη διαδρομή πάνω από τους αγωγούς. Ολοκληρώθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου. Τοποθετήθηκαν εκρηκτικά σε βάθος 80 μέτρων, και εκτιμάται ότι πυροδοτήθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου με χρονοδιακόπτες που είχαν προγραμματιστεί προηγουμένως.
Ως βάση των επιχειρήσεών της, η ομάδα χρησιμοποίησε ένα ασφαλές καταφύγιο στην Πολωνία. Οπως αναφέρεται στο βιβλίο, αργότερα, όταν στη Γερμανία ξεκίνησαν έρευνες για τη δολιοφθορά, οι πολωνικές Αρχές κάλυψαν τους σαμποτέρ, αρνούμενες να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση, ενώ προσπάθησαν να δώσουν παραπλανητικά στοιχεία, ούτως ώστε οι Γερμανοί να ακολουθήσουν ένα ψευδές – ρωσικό ίχνος.
Να σημειωθεί πως δύο ύποπτοι Ουκρανοί συνελήφθησαν κατόπιν στην Ευρώπη βάσει εντάλματος σύλληψης από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Γερμανίας. Ενας από τους στρατιωτικούς που επέβαιναν στο γιοτ συνελήφθη στην Ιταλία και παραδόθηκε στη Γερμανία. Ενας δεύτερος, δύτης, συνελήφθη στην Πολωνία, αλλά μετά αφέθη ελεύθερος.
Οπως δείχνει η περίπτωση του Nord Stream, είναι εξαιρετικά αμφίβολο οι «Τζέϊμς Μπόντ» της Ουκρανίας να αλωνίζουν σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, δίχως τη συμβολή, αν όχι την οργάνωση και την παροχή της απαραίτητης τεχνολογίας, εκ μέρους μεγάλων χωρών – μελών του ΝΑΤΟ. Στην περίπτωση της Μεσογείου και ειδικότερα της χώρας μας, εύλογα γεννώνται ερωτηματικά ως προς το βαθμό της «ανοχής» της ελληνικής κυβέρνησης. Εκτός αυτού, σε μια περιοχή όπου δεσπόζουσα θέση έχει η βάση της Σούδας και η ασφάλειά της, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύει κανείς ότι οι κάθε λογής «Τζεϊμς Μπόντ» μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.
Πηγή : neostrategy.gr
Το ότι οι θαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας, καθώς και άλλες γειτονικές, έχουν μπει στο στόχαστρο αυτού του «μυστικού» πολέμου εδώ και καιρό, ήταν ηλίου φαεινότερο. Επανειλημμένως, εκτός του ονομαζόμενου «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, έχουν στοχοποιηθεί και ελληνόκτητα πλοία που μεταφέρουν ρωσικούς πόρους. Ωστόσο, εδώ και ένα χρόνο το θέμα υποβαθμίζεται από την κυβέρνηση και τα φιλικά σε αυτήν Μέσα Ενημέρωσης. Ηταν σίγουρο, πάντως, ότι αργά ή γρήγορα θα γινόταν το «ατύχημα». Οπως αυτό στο Λευκάδα. Και θα αποκαλυπτόταν τι πραγματικά συμβαίνει στον ελληνικό θαλάσσιο και εναέριο χώρους.
Οπως εύστοχα σχολιάζει ο δημοσιογράφος, Ηλίας Μπιτσάνης, σε ανάρτησή του στα social media, «αν η χώρα δεν ήταν αποικία και ξέφραγο αμπέλι, η κυβέρνηση θα έπρεπε να είναι “στα κάγκελα” με την υπόθεση του ουκρανικού drone. Που θα μπορούσε να νεκρώσει την οικονομία των νησιών του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας αν κατάφερνε να πλήξει ρώσικο δεξαμενόπλοιο. Και να αμολήσει στη θάλασσα απίστευτες ποσότητες πετρελαίου». Να σημειωθεί πως μέχρι τώρα πλήγματα με θαλάσσια και εναέρια drones δεν έχουν γίνει μόνο σε πλοία κενά φορτίου, αλλά και σε έμφορτα για παράδειγμα με φυσικό αέριο. Ενα από αυτά, μάλιστα, επί πολλούς μήνες έχει μείνει κτυπημένο και ακυβέρνητο στη Μεσόγειο, με σοβαρές συνέπειες για το περιβάλλον.
«Ταχυδρόμοι» των διαμαρτυριών Ελλήνων εφοπλιστών
Εως σήμερα, έχουν καταγραφεί τουλάχιστον δύο τέτοια χτυπήματα, το ένα μεταξύ Κρήτης και Λιβύης (2025) και το δεύτερο, φέτος, στα ανοικτά της Μάλτας. Και στις δύο περιπτώσεις εγείρονται βάσιμες υποψίες ότι σημεία εκκίνησης των drones βρίσκονται στη Λιβύη, όπου φημολογείται ότι, με τις ευλογίες των ΗΠΑ και Βρετανίας, έχουν δοθεί «διευκολύνσεις» στο Κίεβο. Πάρα πολύ πιθανόν είναι επίσης ότι στη Μεσόγειο, και πολύ πιθανώς στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, πλέουν καράβια ή γιοτ τα οποία χρησιμοποιούνται ως βάσεις μεταφοράς των drones και ως κέντρα καθοδήγησής τους.
Επιπλέον, στο μέσον του Μαρτίου επίθεση που δέχτηκε στα ανοικτά του Νοβοροσίσκ ελληνόκτητο δεξαμενόπλοιο, το οποίο προοριζόταν να φορτώσει ρωσικό πετρέλαιο. Σύμφωνα με διαρροές «διπλωματικών πηγών», τότε ο Γ. Γεραπετρίτης, μίλησε στους Ευρωπαίους εταίρους για την προστασία των πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και για τον κίνδυνο που εγκυμονεί η μεταφορά του πολέμου στην Ουκρανία στη Μεσόγειο, στη θαλάσσια ασφάλεια και τη ναυσιπλοΐα.
Από τη μια, δηλαδή, η κυβέρνηση μεταφέρει στις Βρυξέλλες τις «διαμαρτυρίες» των Ελλήνων εφοπλιστών, πάμπολλοι εκ των οποίων δουλεύουν με τη Ρωσία, και από την άλλη κάνει τα στραβά μάτια, στο πλαίσιο της γραμμής «ανοχής», αν όχι συνέργειας, του ΝΑΤΟ. Εξίσου απαράδεκτη είναι η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών. Να διαμαρτύρονται, δηλαδή, Ελλάδα και η υπόλοιπη ΕΕ για τις επιθέσεις των Χούθι (Υεμένη) στην Ερυθρά Θάλασσα κατά εμπορικών πλοίων, ή για το «μπλόκο» του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, και να κάνουν τα στραβά μάτια στη Μεσόγειο.
Πλήγματα σε πολιτικούς στόχους – Παραβιάζονται οι «κόκκινες γραμμές»
Τόσο η δολιοφθορά στους αγωγούς φυσικού αερίου στη Βαλτική, όσο και τα πλήγματα σε πλοία στη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, τα αμερικανικά ρεσάλτα στον Ατλαντικό σε πλοία του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, δείχνουν ότι, στο πλαίσιο των πολέμων που γίνονται σήμερα, παραβιάζονται συστηματικά οι «κόκκινες γραμμές». Ακόμα και στις περιόδους ακραίας έντασης του Ψυχρού Πολέμου, οι εμπλεκόμενες υπερδυνάμεις απέφευγαν να πλήξουν πολιτικούς στόχους. Τώρα, όχι μόνο πλήττονται πολιτικές υποδομές, όπως αγωγοί, καθώς και εμπορικά πλοία, αλλά οι πόλεμοι έχουν ξεφύγει από το στενό τοπικό περιβάλλον (π.χ. Ουκρανία – Ρωσία), και οι «βρώμικες επιχειρήσεις» επεκτείνονται πολύ πιο μακριά, όπως στη Μεσόγειο και πιο πέρα.
Ενδεικτικά της κατάστασης είναι τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, όπως το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου της Wall Street Journal για την ανατίναξη των αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream, που έρχεται να επιβεβαιώσει την κοινή υποψία: Οτι η CIA, παρά την επίσημη θέση της Ουάσινγκτον, ότι δεν πήρε μέρος στην επιχείρηση, ήταν αυτή που καθοδηγούσε τους Ουκρανούς στη δολιοφθορά. Επίσης, ότι, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του Κιέβου, ο Ζελένσκι γνώριζε για το σχέδιο ανατίναξης των αγωγών. Ουσιαστικά πρόκειται για μια παγκόσμια σύγκρουση χωρίς σύνορα.
Ο «Αϊ Βασίλης» της CIA
Οπως αναφέρει στο βιβλίο του ο δημοσιογράφος της Wall Street Journal, ο τότε επικεφαλής του σταθμού της CIA στο Κίεβο (σ.σ. οι Ουκρανοί συνομιλητές – «πηγές» του συγγραφέα τον αποκαλούσαν «Άγιο Βασίλη», επειδή είχε άσπρη γενειάδα) γνώριζε για το σχέδιο ανατίναξης του Nord Stream από πολύ νωρίς, ενώ οι οργανωτές της επιχείρησης βρίσκονταν σε διαρκή διαβούλευση μαζί του. Λέγεται ότι είχε εκτιμήσει το κόστος της επιχείρησης στα 50 εκατομμύρια δολάρια. Θεωρούσε εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί από μια μικρή ομάδα Ουκρανών, και πίστευε ότι μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε πολλά πλοία και ειδικό εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων υποβρύχιων drones.
Αλλά και ο Ζελένσκι είχε αρνηθεί την εμπλοκή του στην επιχείρηση, ισχυριζόμενος μάλιστα ότι ήταν η ίδια η Ρωσία που ανατίναξε τον Nord Stream. Ωστόσο, στο βιβλίο αναφέρεται ότι ο τότε αρχηγός των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Βαλέρι Ζαλούζνι, είχε συμφωνήσει από πριν μαζί του την επιχείρηση.
Επιπλέον, στο βιβλίο γίνεται λόγος ότι, στο πλαίσιο της επιχείρησης με την κωδική ονομασία «Ντιαμέτρ» («Διάμετρος»), στόχος ήταν να ανατινάξουν ταυτόχρονα με τον Nord Stream και τον αγωγό Turkish Stream, μέσω του οποίου διοχετεύεται ρωσικό φυσικό αέριο στην Τουρκία και σε ευρωπαϊκές χώρες.
Μάλιστα, οι Ουκρανοί θεωρούσαν αυτό το σκέλος πιο σημαντικό από τον αγωγό Nord Stream, που εξάλλου ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2022, εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, είχε πάψει να μεταφέρεται αέριο. Ωστόσο, λόγω σφαλμάτων στον σχεδιασμό, απέτυχαν να πλήξουν τον Turkish Stream.
Με τον Nord Stream, όπως αναφέρεται στο βιβλίο, είχαν καλύτερη τύχη, αν και έγιναν πολλά λάθη. Οπως υποστηρίζει ο συγγραφέας του, μια ομάδα επτά Ουκρανών (ένας καπετάνιος, δύο στρατιωτικοί και τέσσερις πολιτικοί δύτες) συμμετείχαν στην ανατίναξη.
Γερμανία – Πολωνία
Η επιχείρηση στη Βαλτική ξεκίνησε από το λιμάνι Ρόστοκ της Γερμανίας, στις 7 Σεπτεμβρίου 2022, με το ναυλωμένο γιοτ, «Andromeda», κάνοντας αρκετές φορές τη διαδρομή πάνω από τους αγωγούς. Ολοκληρώθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου. Τοποθετήθηκαν εκρηκτικά σε βάθος 80 μέτρων, και εκτιμάται ότι πυροδοτήθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου με χρονοδιακόπτες που είχαν προγραμματιστεί προηγουμένως.
Ως βάση των επιχειρήσεών της, η ομάδα χρησιμοποίησε ένα ασφαλές καταφύγιο στην Πολωνία. Οπως αναφέρεται στο βιβλίο, αργότερα, όταν στη Γερμανία ξεκίνησαν έρευνες για τη δολιοφθορά, οι πολωνικές Αρχές κάλυψαν τους σαμποτέρ, αρνούμενες να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση, ενώ προσπάθησαν να δώσουν παραπλανητικά στοιχεία, ούτως ώστε οι Γερμανοί να ακολουθήσουν ένα ψευδές – ρωσικό ίχνος.
Να σημειωθεί πως δύο ύποπτοι Ουκρανοί συνελήφθησαν κατόπιν στην Ευρώπη βάσει εντάλματος σύλληψης από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Γερμανίας. Ενας από τους στρατιωτικούς που επέβαιναν στο γιοτ συνελήφθη στην Ιταλία και παραδόθηκε στη Γερμανία. Ενας δεύτερος, δύτης, συνελήφθη στην Πολωνία, αλλά μετά αφέθη ελεύθερος.
Οπως δείχνει η περίπτωση του Nord Stream, είναι εξαιρετικά αμφίβολο οι «Τζέϊμς Μπόντ» της Ουκρανίας να αλωνίζουν σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, δίχως τη συμβολή, αν όχι την οργάνωση και την παροχή της απαραίτητης τεχνολογίας, εκ μέρους μεγάλων χωρών – μελών του ΝΑΤΟ. Στην περίπτωση της Μεσογείου και ειδικότερα της χώρας μας, εύλογα γεννώνται ερωτηματικά ως προς το βαθμό της «ανοχής» της ελληνικής κυβέρνησης. Εκτός αυτού, σε μια περιοχή όπου δεσπόζουσα θέση έχει η βάση της Σούδας και η ασφάλειά της, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύει κανείς ότι οι κάθε λογής «Τζεϊμς Μπόντ» μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.
Πηγή : neostrategy.gr
0 Σχόλια
Tο kozanara.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.