Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνο τελειοποίησε το σύστημα, μιλώντας για την “αριστεία” στη διαχείριση των κρατικών μηχανισμών που στην πραγματικότητα είναι η παραδοσιακή δεξιά κομματοκρατία, αλλά αύξησε απόλυτα τα νούμερα σε θέσεις κομματικά τοποθετημένων, ελέγχοντας χωρίς κανένα απολύτως άλλοθι όλους τους θεσμούς του ελληνικού κράτους.
Μπορεί ο Μακάριος Λαζαρίδης να “απολύθηκε” εξαναγκαστικά μετά την παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη, το ελληνικό κράτος ωστόσο είναι γεμάτο από παιδιά του κομματικού δεξιού σωλήνα που διορίζονται ή τοποθετούνται σε θέσεις συμβούλων, μετακλητών και λοιπών κατηγοριών. Και βέβαια, μην διαφεύγει της προσοχής ότι αρκετά από τα διαδικτυακά τρολ της ΝΔ, ως έχει καταγγελθεί κατά καιρούς, προέρχονται από τη στρατιά των μετακλητών. Πρόσφατα, ως γνωστόν, αποκαλύφθηκε ένα από αυτά με το ψευδώνυμο «Ζούκοφ», απότακτος αστυνομικός, που είχε χρηματίσει «συνεργάτης» του υπουργού Εσωτερικών, Θ. Λιβάνιου. Η αποκάλυψη έχει προκαλέσει κύμα επικρίσεων κατά της κυβέρνησης των «αρίστων» του Κ. Μητσοτάκη. Τόσο, που μέχρι και η Αννα Διαμαντοπούλου έσπευσε να τον καταγγείλει.
Μια μελέτη που κατέθεσε πρόσφατα στη δημοσιότητα ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – τ. ΟΕΕ – τ. ΟΕΚ (ΠΑΝΣΥΠΟ) είναι αποκαλυπτική για το εύρος στην αλλαγή φυσιογνωμίας της δημόσιας διοίκησης στη χώρα μας.
Στη χώρα μας υπηρετούν σήμερα περίπου 3.646 μετακλητοί υπάλληλοι, όταν το 2013 υπηρετούσαν μόνο 1.753. Μια αύξηση άνω του 100% για θέσεις “ημετέρων” στον κρατικό μηχανισμό. Θυμόμαστε όλοι το μνημονιακό αφήγημα για τους “άχρηστους δημόσιους υπαλλήλους” και τα επιχειρήματα κοινωνικού αυτοματισμού που οδήγησαν στην κατάργηση των κοινωνικών δομών του δημοσίου.
Τις θέσεις σε φορείς του στενού δημόσιου τομέα (κυβέρνηση, υπουργεία, βουλευτές, ΟΤΑ) κάλυψαν εκατοντάδες “σύμβουλοι” ή “ειδικοί συνεργάτες”. Ουσιαστικά το κράτος καταλήφθηκε από κομματικά ημετέρους που τακτοποιούνται για τις καλές υπηρεσίες τους στο κόμμα, ανεξαρτήτως ικανοτήτων, πτυχίων ή σπουδών. Όπως αποκάλυψαν εξάλλου πολλά σκάνδαλα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη από το 2019, τα πτυχία “αγοράζονται” σε διάφορα ΙΕΚ τα οποία αναβαθμίστηκαν με νόμο ως “κέντρα εισαγωγής” σε θέσεις του δημοσίου.
Αύξηση μετακλητών, άνω του 50% σε Τοπική Αυτοδιοίκηση
Η μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ αναδεικνύει ένα νέο φαινόμενο στην επισημοποίηση της κομματοκρατίας στη χώρα μας και αναδεικνύει την “ιδιοποίηση” του κράτους από το περιβάλλον Μητσοτάκη. Περιλαμβάνει αναλυτικά στατιστικά στοιχεία για την Ελλάδα, αντλημένα από επίσημες πηγές και συνοδεύεται από συγκριτική αποτύπωση για όσα ισχύουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ενώ προτείνει εναλλακτικά μοντέλα στη διαχείριση του κράτους.
Συνοπτικά αποκαλύπτεται ότι στο τέλος του 2025 οι μετακλητοί υπάλληλοι ανέρχονταν σε 3.646 άτομα, πάνω από τους μισούς εντοπίζονται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ένας στους 4 είναι στη Βουλή. Το κόστος απασχόλησής τους ανέρχεται σε 87 εκατ. ευρώ το έτος.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Οργανισμού “η πραγματική εικόνα των μετακλητών υπαλλήλων στην Ελλάδα δεν αφήνει περιθώρια ωραιοποίησης. Τα επίσημα στοιχεία της Απογραφής Ανθρωπίνου Δυναμικού αποκαλύπτουν μια εκρηκτική και διαχρονικά επιταχυνόμενη αύξηση, η οποία μεταβάλλει ουσιωδώς τη φυσιογνωμία της δημόσιας διοίκησης”
>> Το 2013 οι μετακλητοί ανέρχονταν σε 1.753 άτομα. Τον Οκτώβριο του 2025 φθάνουν τους 3.646. Πρόκειται για αύξηση άνω του 100% . Δεν πρόκειται για συγκυριακή μεταβολή. Πρόκειται για δομική διεύρυνση ενός μηχανισμού πολιτικής στελέχωσης, η οποία λαμβάνει χώρα σε ένα δημόσιο τομέα που συνολικά δεν αυξάνεται με αντίστοιχους ρυθμούς. Με απλά λόγια: δεν μεγαλώνει η διοίκηση — μεγαλώνει η πολιτική επιρροή μέσα στη διοίκηση.
>> Κάθε αλλαγή κυβέρνησης οδηγεί σε απότομη κατάρρευση του αριθμού των μετακλητών και αμέσως μετά σε σταδιακή επαναδιόγκωση. Το 2015 οι μετακλητοί κατέρρευσαν στους 845 και στη συνέχεια επανήλθαν σε ανοδική πορεία. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται το 2019 και το 2024. Η διοίκηση, επομένως, δεν λειτουργεί με συνέχεια, αλλά με κύκλους πολιτικής εκκαθάρισης και ανασυγκρότησης. Πρόκειται για θεσμική αστάθεια ενσωματωμένη στον ίδιο τον μηχανισμό.
>>Ανησυχητικό είναι το εύρημα στη γεωγραφία του φαινομένου. Το 56,7% των μετακλητών εντοπίζεται στην τοπική αυτοδιοίκηση . Δηλαδή, εκεί όπου θα έπρεπε να κυριαρχεί η διοικητική ουδετερότητα, έχει εγκαθιδρυθεί ο μεγαλύτερος μηχανισμός πολιτικών διορισμών της χώρας. Δεν πρόκειται για μεμονωμένες υπερβάσεις. Πρόκειται για οριζόντια διείσδυση του πολιτικού στοιχείου σε ολόκληρη τη διοικητική πυραμίδα.
>> Η οικονομική διάσταση επιβεβαιώνει τη σοβαρότητα του ζητήματος. Το κόστος των μετακλητών προσεγγίζει τα 86,9 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Πρόκειται για δαπάνη που δεν επενδύει σε διοικητική εμπειρία, δεν δημιουργεί θεσμική μνήμη και δεν ενισχύει τη λειτουργική ικανότητα του κράτους. Αντιθέτως, πρόκειται για ανακυκλούμενη δαπάνη πολιτικού χαρακτήρα, η οποία επανεκκινείται με κάθε κυβερνητική αλλαγή..
>> Η σύγκριση με την Ευρώπη είναι αποκαλυπτική και εκθέτει τη χώρα. Στη Δανία, οι πολιτικοί σύμβουλοι είναι μόλις 39 σε σύνολο σχεδόν 200.000 δημοσίων υπαλλήλων — αναλογία 0,02% . Στη Γερμανία δεν υπάρχουν καν εξωτερικοί μετακλητοί: η πολιτική εμπιστοσύνη εκφράζεται εντός του ίδιου του διοικητικού σώματος. Στη Γαλλία, το προσωπικό πολιτικής εμπιστοσύνης είναι αριθμητικά μεγαλύτερο, αλλά λειτουργεί εντός αυστηρού πλαισίου με σαφή πλαφόν, ρητά ασυμβίβαστα και νομικές κυρώσεις. Στην Ισπανία, λόγω της αποκέντρωσης, παρουσιάζεται μεγαλύτερη διασπορά, αλλά και εκεί ο ρόλος των μετακλητών είναι περιορισμένος και θεσμικά οριοθετημένος, χωρίς δυνατότητα άσκησης διοικητικής εξουσίας.
Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητο. Δεν πρόκειται για ένα «φυσιολογικό» φαινόμενο. Πρόκειται για δομική μετατόπιση του διοικητικού μοντέλου της χώρας, με συστηματική ενίσχυση του πολιτικού στοιχείου εις βάρος της διοικητικής ουδετερότητας.
Ο ΠΑΝΣΥΠΟ δηλώνει πως απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις, όπως:
“Θέσπιση ανώτατου συνολικού πλαφόν μετακλητών σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης, σαφής επαναοριοθέτηση του ρόλου τους, ρητή απαγόρευση ανάθεσης διοικητικών αρμοδιοτήτων και πλήρη δημοσιοποίηση των καθηκόντων τους”. Ακόμη “καθιέρωση ελάχιστων προσόντων, εισαγωγή αυστηρών ασυμβιβάστων και κανόνων σύγκρουσης συμφερόντων, πλήρης διαφάνεια μέσω δημόσιου μητρώου μετακλητών”.
Όπως σημειώνεται, η σύγκρουση με τα όσα ισχύουν στις άλλες χώρες της Ευρώπης, “αναδεικνύει με ιδιαίτερη ένταση την ελληνική απόκλιση. Σε αντίθεση με τα παραπάνω μοντέλα, η Ελλάδα εμφανίζει υψηλότερη αναλογία μετακλητών, περιορισμένα προσοντολογικά φίλτρα και, κυρίως, τάση διεύρυνσης της πολιτικής επιρροής προς τον πυρήνα της διοίκησης”.
Εκεί όπου η Δανία περιορίζει, η Γερμανία ενσωματώνει και η Γαλλία ρυθμίζει, η ελληνική πρακτική τείνει να επεκτείνει.
Πηγή: neostrategy.gr
>> Η οικονομική διάσταση επιβεβαιώνει τη σοβαρότητα του ζητήματος. Το κόστος των μετακλητών προσεγγίζει τα 86,9 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Πρόκειται για δαπάνη που δεν επενδύει σε διοικητική εμπειρία, δεν δημιουργεί θεσμική μνήμη και δεν ενισχύει τη λειτουργική ικανότητα του κράτους. Αντιθέτως, πρόκειται για ανακυκλούμενη δαπάνη πολιτικού χαρακτήρα, η οποία επανεκκινείται με κάθε κυβερνητική αλλαγή..
>> Η σύγκριση με την Ευρώπη είναι αποκαλυπτική και εκθέτει τη χώρα. Στη Δανία, οι πολιτικοί σύμβουλοι είναι μόλις 39 σε σύνολο σχεδόν 200.000 δημοσίων υπαλλήλων — αναλογία 0,02% . Στη Γερμανία δεν υπάρχουν καν εξωτερικοί μετακλητοί: η πολιτική εμπιστοσύνη εκφράζεται εντός του ίδιου του διοικητικού σώματος. Στη Γαλλία, το προσωπικό πολιτικής εμπιστοσύνης είναι αριθμητικά μεγαλύτερο, αλλά λειτουργεί εντός αυστηρού πλαισίου με σαφή πλαφόν, ρητά ασυμβίβαστα και νομικές κυρώσεις. Στην Ισπανία, λόγω της αποκέντρωσης, παρουσιάζεται μεγαλύτερη διασπορά, αλλά και εκεί ο ρόλος των μετακλητών είναι περιορισμένος και θεσμικά οριοθετημένος, χωρίς δυνατότητα άσκησης διοικητικής εξουσίας.
Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητο. Δεν πρόκειται για ένα «φυσιολογικό» φαινόμενο. Πρόκειται για δομική μετατόπιση του διοικητικού μοντέλου της χώρας, με συστηματική ενίσχυση του πολιτικού στοιχείου εις βάρος της διοικητικής ουδετερότητας.
Ο ΠΑΝΣΥΠΟ δηλώνει πως απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις, όπως:
“Θέσπιση ανώτατου συνολικού πλαφόν μετακλητών σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης, σαφής επαναοριοθέτηση του ρόλου τους, ρητή απαγόρευση ανάθεσης διοικητικών αρμοδιοτήτων και πλήρη δημοσιοποίηση των καθηκόντων τους”. Ακόμη “καθιέρωση ελάχιστων προσόντων, εισαγωγή αυστηρών ασυμβιβάστων και κανόνων σύγκρουσης συμφερόντων, πλήρης διαφάνεια μέσω δημόσιου μητρώου μετακλητών”.
Όπως σημειώνεται, η σύγκρουση με τα όσα ισχύουν στις άλλες χώρες της Ευρώπης, “αναδεικνύει με ιδιαίτερη ένταση την ελληνική απόκλιση. Σε αντίθεση με τα παραπάνω μοντέλα, η Ελλάδα εμφανίζει υψηλότερη αναλογία μετακλητών, περιορισμένα προσοντολογικά φίλτρα και, κυρίως, τάση διεύρυνσης της πολιτικής επιρροής προς τον πυρήνα της διοίκησης”.
Εκεί όπου η Δανία περιορίζει, η Γερμανία ενσωματώνει και η Γαλλία ρυθμίζει, η ελληνική πρακτική τείνει να επεκτείνει.
Πηγή: neostrategy.gr
.jpg)
0 Σχόλια
Tο kozanara.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.