Του Δημήτρη Καλτσώνη *
Οι καιροί είναι ζοφεροί, κάθε μέρα η ανθρωπότητα διολισθαίνει στο βάραθρο των πολέμων, που εξαπλώνονται και κλιμακώνονται. Η επιθετικότητα των ΗΠΑ δεν πρόκειται να σταματήσει στο Ιράν. Οι συνθήκες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και η παρακμή της αμερικανικής ηγεμονίας θα συνεχίσουν να ωθούν την κυβέρνηση Τραμπ σε πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς μέσω των οποίων θα επιδιώκει να ανακάμψει η χαμένη παγκόσμια κυριαρχία τους. Σε ανάλογο κλίμα βρίσκεται και η ΕΕ με τη στρατιωτικοποίηση, ειδικά της Γερμανίας και της Γαλλίας.
Παράλληλα, το ΔΝΤ “προειδοποιεί” για νέα έκρηξη φτώχειας που θα αγγίξει όλους τους λαούς ενώ ειδικά για τη βασανισμένη Αφρική προβλέπει ότι θα επανέλθει το φάσμα της πείνας για εκατομμύρια ανθρώπους. Ήδη ο ελληνικός λαός, όπως και οι άλλοι, πληρώνει βαριά τις πολεμικές εκστρατείες και τα προγράμματα εξοπλισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Η Ελλάδα με ευθύνη της σημερινής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι για τα καλά εμπλεκόμενη στις συγκρούσεις αυτές: στην Ουκρανία, στην Παλαιστίνη, στο Ιράν.
Ενώπιον της βαρβαρότητας και της επικίνδυνης κατάστασης που διαμορφώνεται για τον ελληνικό λαό και την ανθρωπότητα, απαιτείται η άμεση, πλήρης, απόλυτη απεμπλοκή από τους πολέμους αυτούς. Χρειάζεται γι’ αυτό η ανάπτυξη και γιγάντωση ενός ισχυρού κινήματος αντίστασης στον πόλεμο. Αλλά για να είναι αποτελεσματικό το κίνημα αυτό χρειάζεται παλλαϊκή ενότητα. Μόνο αυτή μπορεί να αλλάξει προοπτικά την κατάσταση.
Γνωρίζω ότι υπάρχουν διάφορες αποχρώσεις στην ερμηνεία των σύγχρονων εξελίξεων. Όλες έχουν τη σημασία τους, τις πρακτικές απολήξεις τους και αξίζει να συζητιούνται. Αλλά η συζήτηση πρέπει να γίνεται με νηφαλιότητα και συντροφικό πνεύμα, με ηρεμία, χωρίς εχθροπάθεια. Γνωρίζω επίσης ότι υπάρχει δυσπιστία, αντιπαλότητες, πικρίες, καμιά φορά και εχθρότητες ανάμεσα σε όλους εκείνους τους φορείς που ενδιαφέρονται να απαλλάξουν τη χώρα και το λαό από τους πολέμους, τη φτωχοποίηση, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Ουδείς αναμάρτητος.
Ωστόσο, η κρίσιμη κατάσταση στην οποία περιέρχονται ολοένα και περισσότερο οι εργαζόμενοι απαιτεί νέες προσεγγίσεις, σύνεση, ενέργειες για την εκτόνωση των άγονων αντιπαραθέσεων, εποικοδομητικό πνεύμα και βέβαια επικέντρωση στον ενωμένο αγώνα για πλήρη απεμπλοκή από τους πολέμους. Οι καιροί απαιτούν ενότητα και ποικιλόμορφη αναζήτηση συγκλίσεων.
* Ο Δημήτρης Καλτσώνης είναι Καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Πρόσφατο βιβλίο του “Η τέχνη του πολέμου για την εξουσία”, εκδ. Τόπος.
Πηγή : kommon.gr
0 Σχόλια
Tο kozanara.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.