Των Jim VandeHei * και Mike Allen
Η αμερικανική πολιτική, η οποία αναδιαμορφώθηκε και επαναπροσδιορίστηκε από μια δεκαετία ανόδου, πτώσης και αναγέννησης του Προέδρου Τραμπ, καταρρέει σε σημαντικό βαθμό.
Το κίνημα MAGA διασπάται μεταξύ των οπαδών του Τραμπ και των πραγματικών υποστηρικτών του «America First».
Ο σοσιαλισμός κερδίζει σε δημοτικότητα και επιρροή. Οι ηγέτες των Δημοκρατικών βρίσκονται σε αδιέξοδο.
Το Ισραήλ χάνει την υποστήριξη και από τα δύο κόμματα. Οι φιλοπαλαιστινιακοί πολιτικοί κερδίζουν τις εκλογές.
Η τεχνητή νοημοσύνη διχάζει και τις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος, με ισχυρές συμμαχίες υπέρ των εργαζομένων να σχηματίζονται τόσο μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων όσο και των Δημοκρατικών.
Και η αντιδημοτικότητα του Τραμπ φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί και να παραμένει γύρω στο 60%.
Γιατί έχει σημασία:
Όλα είναι ανοιχτά — και εξαιρετικά αβέβαια. Ο έλεγχος της Βουλής και της Γερουσίας είναι θέμα τύχης στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, οι προεδρικές εκλογές του 2028 είναι εντελώς ανοιχτές, και τα δύο κόμματα είναι εξίσου περιφρονημένα από το εκλογικό σώμα.
Αναλυτικά: Οι λαϊκιστικές δυνάμεις που ξύπνησε ο Τραμπ καταβροχθίζουν το κατεστημένο, πυροδοτούμενες από ένα διακομματικό μείγμα ατελείωτου πολέμου, εκτοξευόμενων τιμών και ατιμωρησίας της ελίτ, όπως περιγράφει ο Ζάκαρι Μπασού του Axios.
Στη δεξιά, ένα ιστορικό σχίσμα σχετικά με το νόημα του «America First» έχει οδηγήσει τον ευρύ συνασπισμό του Τραμπ για το 2024 σε κομμάτια.
Ο Tucker Carlson και η πρώην βουλευτής Marjorie Taylor Greene — φωνές που κάποτε ήταν συνώνυμες με το MAGA — αποκήρυξαν και οι δύο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αυτή την εβδομάδα, χαρακτηρίζοντας τον πόλεμο του Τραμπ με το Ιράν ως προδοσία του ίδιου του κινήματός του.
Η ρήξη εξαπλώνεται στον κόσμο των «αουτσάιντερ» μέσων ενημέρωσης που συνέβαλαν στην επιστροφή του Τραμπ στην εξουσία, με λαϊκιστές δημιουργούς podcast όπως οι Theo Von, Tim Dillon και Candace Owens να εμφανίζονται πλέον σφοδρά επικριτικοί απέναντι στην κυβέρνηση.
Στην αριστερά, οι Δημοκρατικοί του κατεστημένου φοβούνται ότι έχει φτάσει ένα σοσιαλιστικό «Tea Party» — που ανατρέπει τους εν ενεργεία βουλευτές, ταπεινώνει τους ηγέτες του κόμματος και μετατρέπει τις ασφαλείς «μπλε» έδρες σε πεδία δοκιμών για μια πιο συγκρουσιακή πολιτική.
Τρεις δημοκρατικοί σοσιαλιστές, με την υποστήριξη του δημάρχου της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι — ο οποίος ξαφνικά αναδείχθηκε σε προοδευτικό «kingmaker» (σ.μ. όποιον στηρίζει, εκλέγεται) — φαίνεται να κατευθύνονται προς το Κογκρέσο μετά τον σεισμό που προκάλεσαν οι προκριματικές εκλογές της Τρίτης.
Μια δημοσκόπηση της Gallup πέρυσι έδειξε ότι οι Δημοκρατικοί προτιμούν τον σοσιαλισμό έναντι του καπιταλισμού με ποσοστό 66% έναντι 42% — το μεγαλύτερο χάσμα που έχει καταγραφεί ποτέ — με το χάσμα να είναι πιο έντονο μεταξύ των ψηφοφόρων κάτω των 30, που αποτελούν τον κινητήριο μοχλό της συμμαχίας του Μαμντάνι.
Μια ευρύτερη εικόνα: Μια γενεαλογική κατάρρευση της υποστήριξης προς το Ισραήλ αναδιαμορφώνει και τα δύο κόμματα — ενώ ο αυξανόμενος αντισημιτισμός σκιάζει τη διαμάχη που γίνεται όλο και πιο τοξική.
Τα νούμερα είναι σκληρά: Το Pew Research διαπίστωσε ότι το 60% των Αμερικανών έχει πλέον αρνητική άποψη για το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του 80% των Δημοκρατικών και του 57% των Ρεπουμπλικάνων κάτω των 50 ετών.
Για τους Δημοκρατικούς, οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα συγκεντρώνουν όλα όσα μισούν οι νέοι αριστεροί ψηφοφόροι στο παλιό κόμμα: πόλεμο, χρήμα στην πολιτική, γεροντοκρατία και υποταγή σε μια συναίνεση για την εξωτερική πολιτική που θεωρούν ηθικά χρεοκοπημένη.
Για τους Ρεπουμπλικάνους, η διαμάχη για το Ισραήλ είναι επίσης μια διαμάχη για το μέλλον — που αντιπαραθέτει ένα γηράσκον, φιλοϊσραηλινό κατεστημένο εναντίον μιας νέας βάσης που θεωρεί την ξένη παρέμβαση ως την πρωτόγονη αμαρτία που το «America First» είχε σκοπό να θεραπεύσει.
Μεταξύ των γραμμών: Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) αναδύεται ως ο επόμενος μεγάλος καταλύτης του λαϊκισμού, συνενώνοντας τους φόβους για την απώλεια θέσεων εργασίας, τα εκτοξευόμενα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος και την ανεξέλεγκτη εξουσία των δισεκατομμυριούχων.
Η αντίδραση ανατρέπει τα κομματικά όρια: Προοδευτικοί ακτιβιστές των εργατικών κινημάτων, τα «γεράκια» του MAGA σε θέματα αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας και οι νέοι ψηφοφόροι θεωρούν όλο και περισσότερο την τεχνητή νοημοσύνη ως μια μηχανή που πλουτίζει τους τεχνολογικούς γίγαντες, ενώ καθιστά τις απλές εργασίες πιο αναλώσιμες.
Η δημοσκόπηση της Χάρβαρντ για τους νέους έδειξε ότι το 59% των Αμερικανών ηλικίας 18 έως 29 ετών θεωρεί την τεχνητή νοημοσύνη απειλή για τις προοπτικές εργασίας τους, συμπεριλαμβανομένου του 66% των νέων Δημοκρατικών και του 59% των νέων Ρεπουμπλικάνων.
Ο Τραμπ είναι βαθιά αντιδημοφιλής. Ωστόσο, οι τεκτονικές μεταβολές που μεταμορφώνουν τα δύο κόμματα — και τη χώρα — καθιστούν αδύνατη την πρόβλεψη για το 2026 και το 2028.
Ο έλεγχος της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι αμφίρροπος: η αναδιαμόρφωση των εκλογικών περιφερειών από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δημιούργησε ένα στενό προπύργιο γύρω από την πλειοψηφία τους, αλλά οι Δημοκρατικοί προηγούνται στις γενικές δημοσκοπήσεις κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες.
Το τοπίο στη Γερουσία είναι όσο πιο ευνοϊκό γίνεται για τους Ρεπουμπλικάνους, αλλά ο κορυφαίος αναλυτής εκλογών Λάρι Σαμπάτο άλλαξε πρόβλεψη αυτό το μήνα για τρεις εκλογικές αναμετρήσεις τις οποίες εκτιμά ότι θα πάρουν οι Δημοκρατικοί. Μια ισοπαλία 50-50 αποτελεί σαφή πιθανότητα.
Το πεδίο για το 2028, εν τω μεταξύ, είναι εντελώς ανοιχτό.
Ο παρατηρητής των «New York Times» των προκριματικών για την προεδρία παρουσιάζει τέσσερις πιθανούς υποψηφίους — την Καμάλα Χάρις, τον Γκάβιν Νιούσομ, τον Πιτ Μπουτιτζίγκ και την Αλεξάνδρια Οκάσιο-Κορτέζ — με διαφορά μεταξύ τους μικρότερη των 8 μονάδων.
Από την πλευρά του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ο Αντιπρόεδρος Βανς προηγείται του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Ωστόσο, ο Βανς υπηρετεί υπό τις διαταγές ενός Προέδρου που του αρέσει να κρατά τον κόσμο σε αγωνία.
Και ένα βασικό συμπέρασμα: Σε μια νέα δημοσκόπηση της Gallup που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την 250ή επέτειο της χώρας, περισσότερα από τα τρία τέταρτα των Αμερικανών δήλωσαν ότι οι ιδρυτές θα ήταν απογοητευμένοι με το πώς έχει εξελιχθεί η χώρα.
Ο Ζάκαρι Μπασού και ο Μάικ Ζάπλερ της Axios
συνέβαλαν στη σύνταξη του άρθρου.
Πρωτότυπη πηγή: Axios
Αναδημοσιεύουμε το άρθρο των Jim VandeHei και Mike Allen από το Axios που καταγράφει πολύ συνοπτικά τις μεγάλες αλλαγές στην εσωτερική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ. Αυτές οι αλλαγές περιστρέφονται σε τρεις άξονες: Πρώτον στην διάσπαση του στρατοπέδου MAGA εξαιτίας του πολέμου στο Ιράν και στην αποκήρυξη του Τραμπ από σημαίνοντες πρώην υποστηρικτές του. Δεύτερον στην ραγδαία άνοδο των Σοσιαλιστών εντός του Δημοκρατικού Κόμματος οι οποίοι με αιχμή του δόρατος τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης Ζόχραν Μαμντάνι εκτοπίζουν το παλιό κατεστημένο. Και τρίτον, η πτώση της υποστήριξης του Ισραήλ, υποστήριξη η οποία πλέον κάνει ζημιά στους υποψήφιους, κυρίως Δημοκρατικούς αλλά και Ρεπουμπλικανούς, αντί να αποτελεί όπως άλλοτε εισιτήριο εισόδου στη Γερουσία και στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
* Jim VandeHei, Συνιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος του Axios.
0 Σχόλια
Tο kozanara.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.