Η συνάντηση Αραγτσί και Πούτιν αποτελεί σημείο καμπής για τη μεταμόρφωση του κόσμου στην κατεύθυνση της πολυπολικότητας
Του Διονύσιου Σκλήρη *
Ύστερα από την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί στη Ρωσία στις 27 Απριλίου και τη συνάντηση με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν δημιουργείται μία νέα δυναμική στη συμμαχία Ιράν και Ρωσίας, η οποία αναδεικνύεται σε «στρατηγική συνεργασία στο ανώτατο επίπεδο», σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Πρόεδρου της ρωσικής ομοσπονδίας. Οι δύο δυνάμεις ήρθαν κοντά λόγω των κυρώσεων της συλλογικής Δύσης, παρόλο που από γεωπολιτική άποψη υπήρξαν ανταγωνιστικές δυνάμεις για πολλούς αιώνες σε έναν κρίσιμο χώρο της Ευρασίας.
Κατ’ αρχήν, κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, η Ρωσία προμηθεύτηκε από το Ιράν τα ντρόουνς Shahed, κυρίως τα Shahed-136, τα οποία τελειοποίησε ως Geran και πλέον επιστρέφει στο Ιράν τη συνδρομή, συνοδευόμενη πλέον από τεχνολογία αεράμυνας, ηλεκτρονικού πολέμου και αντι-ντρόουν. Η μεγαλύτερη βοήθεια της Ρωσίας φέρεται να συνδέεται με την παροχή πληροφοριών από δορυφόρους. Μέγιστο διακύβευμα είναι πλέον η συνεργασία στην τεχνολογία των υπερ-υπερηχητικών πυραύλων. Από την άλλη, η Κίνα φέρεται να έχει συνδράμει με συστήματα αεράμυνας, όπως πυραύλους εδάφους-αέρος HQ-9, καθώς και φορητά συστήματα αεράμυνας MANPADS, αλλά επίσης πληροφορίες από δορυφόρους που μετατρέπουν τους πυραύλους και τα ντρόουνς του Ιράν σε πλατφόρμες πληγμάτων ακριβείας.
Ήλθαν, όμως, κοντά και από άποψη εμπορίου, προκειμένου να αποφύγουν τις συνέπειες των κυρώσεων και ενέργειας, το οποίο μετά την αρχή του Τρίτου Πολέμου του Κόλπου έχει εξελιχθεί σε εκτεταμένο μοίρασμα πληροφοριών και απαρτίωση ολοκληρωμένων δικτύων αποφυγής των δυτικών κυρώσεων με αιχμή τη δυνατότητα παράκαμψης του SWIFT και των αγορών ασφαλείας μέσω παράλληλων χρηματοπιστωτικών συστημάτων. Σημαντικοί ως προς αυτό είναι και οι σιδηρόδρομοι της Κεντρικής Ασίας, οι οποίοι μπορούν να μεταφέρουν τους ιρανικούς πόρους σε χώρες των BRICS. To πλαίσιο των BRICS σημαίνει ότι η Δύση δεν δύναται να απομονώνει πλέον τις χώρες που αντιστέκονται στη θέλησή της μέσω κυρώσεων, ούτε να ανατρέπει κυβερνήσεις μέσω εγχρώμων επαναστάσεων. Υπάρχουν αντιστοιχίες με το Κίνημα των Αδεσμεύτων στον Ψυχρό Πόλεμο, το οποίο είχε επίσης προέλθει από την έντονη πίεση της Δύσης. Εντός των BRICS, η Κίνα είναι σημαντική για τις αγορές και τις επενδύσεις, ενώ η Ρωσία για την ενέργεια και την τεχνογνωσία. Ορίζοντας είναι μια εναλλακτική αναπτυξιακή τράπεζα, αλλά και η αποδολαρίωση, η οποία κατ’ αρχήν συμβαίνει κατά περίσταση, ώστε να μην υπάρξει αιφνίδια κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, όμως στο μέλλον, αν οι ΗΠΑ συνεχίσουν πολιτικές ασφυκτικής πίεσης, ενδέχεται να καταστεί αναγκαιότητα.
Συμβαίνει μάλιστα πλέον το αντίστροφο, η μεγιστοποίηση της πίεσης των ΗΠΑ να φέρνει τη συμμαχία δυνάμεων που από γεωπολιτική άποψη υπήρξαν παραδοσιακώς αντίζηλες. Πρυτανεύει, εξάλλου, το ιστορικό μάθημα ότι η Δύση κατέστρεψε τις χώρες που διάλεξαν να συνεργαστούν μαζί της, όπως τη Λιβύη και το Ιράκ, ενώ ΗΠΑ-Ισραήλ αποκεφάλισαν και την ίδια την ηγεσία του Ιράν, εν μέσω διαπραγματεύσεων που είχαν σημειώσει σημαντική επιτυχία λόγω του καλοπροαίρετου και συνεργάσιμου χαρακτήρα της ιρανικής αντιπροσωπείας. Η συνεργασία Ιράν και Ρωσίας προήλθε από το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και σε έναν βαθμό και η Δύση εν γένει αντιμετωπίζουν τις άλλες χώρες είτε ως εχθρούς εναντίον των οποίων θα διεξαχθεί ολοκληρωτικός πόλεμος μέχρι τη διάλυσή τους, είτε ως βασάλους. Η στάση αυτή προκαλεί μία ανάγκη για εμβάθυνση της συνεργασίας χωρών, όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν. Η νέα οργάνωση του κόσμου μέσω της πολυπολικότητας προσφέρει διέξοδο στις χώρες αυτές. Η αντίδραση των ΗΠΑ επί Τραμπ έγκειται στην αποδόμηση θεσμών, στην οπλοποίηση της ενέργειας και στους αποκλεισμούς με στόχο την καθυστέρηση μιας πολυπολικότητας που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Το μήνυμα που στέλνεται από τις ΗΠΑ στον υπόλοιπο κόσμο είναι να επισπεύσει την ποικιλία, την καινοτομία και την ανθεκτικότητά του.
Στο μεταξύ η επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν είχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ από όπου διέρχεται το 1/5 του θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου και ένα σημαντικό μέρος του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Το Ιράν χρησιμοποιεί το κλείσιμο των Στενών για μια μόχλευση με σκοπό μια συνολική λύση, η οποία να περιλαμβάνει την άρση των κυρώσεων, την απελευθέρωση των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων και το τέλος του ναυτικού αποκλεισμού των λιμανιών του. Τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν ανέρχονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και οι Ιρανοί διεξήγαγαν απευθείας συνομιλίες με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τη Μαλαισία και ευρωπαϊκές χώρες, διαπραγματευόμενο το ξεπάγωμα αυτών των περιουσιακών στοιχείων, καθώς και των κυρώσεων. Η συνδρομή της Ρωσίας είναι αποφασιστική, καθώς προσφέρει στο Ιράν βοήθεια στην επιμελητεία. Η συνάντηση Αραγτσί και Πούτιν αποτελεί σημείο καμπής για τη μεταμόρφωση του κόσμου στην κατεύθυνση της πολυπολικότητας. Κομβικός ως προς αυτό είναι ο χώρος της Κασπίας όπου λαμβάνει χώρα η επικοινωνία μεταξύ Ιράν, Ρωσίας, αλλά και Κίνας.
* Ο Διονύσιος Σκλήρης έχει σπουδάσει Φιλολογία, Φιλοσοφία, Θεολογία και Ιστορία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου και Παρισίων. Έχει ασχοληθεί με το πρόβλημα του κακού, τον Μάξιμο Ομολογητή, τη λογοτεχνία και την τραπ.
0 Σχόλια
Tο kozanara.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.