Ιδεώδης συγκυρία

Του Κώστα Δημ Χρονόπουλου *

 

Θετική η τελευταία συμφωνία Ελλάδας –Γαλλίας. 

 

Όχι μόνον επειδή θωρακίζει τη χώρα μας σε περίπτωση έξωθεν απειλής , αλλά και για άλλους λόγους όπως:

Ο Γάλλος Πρόεδρος τελευταία φαίνεται πως έχει αναλάβει πρωτεύοντα ρόλο ως προς την αμυντική, αλλά και την εξωτερική πολιτική / πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε).

Η Γερμανία χάνει την πρωτοκαθεδρία της.

 

Επομένως η σύσφιξη των σχέσεων και η δημιουργία ενός ΕλληνοΓαλλικού άξονα, έχει ιδιαίτερη σημασία και αξία, ιδιαίτερα σε μια ταραγμένη περιοχή, όπως η δική μας.

 

Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος.

 

Είναι γεγονός ότι:

• Έχουν βελτιωθεί πολύ οι σχέσεις Ελλάδος –ΗΠΑ και μεταξύ των κ.κ Τράμπ και Μητσοτάκη (σ.σ δεν γνωρίζω κατά πόσον συνέβαλε σε αυτό η συνεπής , σταθερή στάση της Κυβέρνησης ή –και – η κα Κίμπερλι).
• Οι σχέσεις Γαλλίας –ΉΠΑ δεν είναι και οι καλύτερες.
• Το ίδιο –και χειρότερες – είναι οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε.

Ανεξάρτητα το ποιο από τα δύο μέρη ευθύνεται περισσότερο, το γεγονός είναι πως είναι αχρείαστη και επιζήμια αυτή η αντιπάθεια (!).

 

Σε παλαιότερο άρθρο μου, είχα αναλύσει το γιατί - (όσο κι αν είναι δυσαρεστημένος ο κος Τράμπ με την Ευρώπη)-, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να διαρραγεί η συμμαχία των δύο, επειδή τότε και η Ε.Ε θα ζημιωθεί, αλλά και η Αμερική θα χάσει συμμάχους και θα απομείνει μόνη, έχοντας απέναντι Ρωσία, Κίνα, Ιράν κ. α Χώρες. Τώρα δε που έχει μπει στον πολεμικό χορό, επιβάλλεται η εξομάλυνση των σχέσεων. Ευελπιστώ ότι ίσως πρυτανεύσει τελικά η κοινή λογική, δοθούν αμοιβαίες εξηγήσεις, και επακολουθήσει η αναγκαία αγαστή συμμαχική και φιλική συμπόρευση!.

 

Η Ελλάδα – με εξαιρετικές τώρα σχέσεις με τις ΗΠΑ, με νωπά τα εγκώμια, τόσο για την Πατρίδα μας, όσο και για τον ίδιο τον κο Πρωθυπουργό, εκ μέρους του κου Πλανητάρχη , έχει μια μοναδική ευκαιρία, ιστορικού μεγέθους.

 

Εξηγούμαι:

 

Όντας στενή σύμμαχος και φίλη, τόσο με τη Γαλλία, όσο και με τις ΗΠΑ, είναι σε θέση να επιτύχει δύο τινά εξαιρετικής σημασίας:

Πρώτο: Να εξοπλιστεί στο μέγιστο βαθμό.

Δεύτερο: Να παίξει καταλυτικό ρόλο διαμεσολαβητικό ανάμεσα στον κο Τράμπ και τον κο Μακρόν. Και –κατ’ επέκταση- μεταξύ Αμερικής και Ε.Ε.

 

Αυτό καθ ‘ αυτό θα είναι σπουδαίο επίτευγμα.

 

Υπάρχει όμως και κάτι ιδιαίτερα σημαντικό και αφορά στο ότι η «μικρή» Ελλάδα, δεν ακολουθεί τους άλλους Ευρωπαίους, αλλά βγαίνει μπροστά. Αυτονόητα τα οφέλη μιας τέτοιας εξέλιξης για την Πατρίδα μας.

 

Εκτιμώ πως αν γίνουν οι κατάλληλοι διπλωματικοί χειρισμοί από ελληνικής πλευράς, αν δηλαδή εκμεταλλευτούμε τον ούριο άνεμο της συγκυρίας, θα εξελιχθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα πράγματα, τόσο για τις Αμερικανο Ευρωπαϊκές σχέσεις, όσο –κυρίως – για την Ελλάδα μας.

 

Οι αξιόλογες ευκαιρίες δεν έρχονται συχνά.

Συνεπώς, όταν εμφανίζονται, θα πρέπει ο ενδιαφερόμενος να τις αδράχνει, διαφορετικά χάνονται.

 

Επιπρόσθετα θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και μια άλλη ευνοϊκή για εμάς παράμετρος: Η Τουρκία δείχνει αποδυναμωμένη και κάπως περιθωριοποιημένη τελευταία. Και επειδή, θα παραφρονήσει, αν δεν επεκταθεί, είναι ευκαιρία να απογοητευτεί και να συνειδητοποιήσει πως μόνον προς Ανατολάς μπορεί να το πράξει (Συρία κ.ο.κ).

 

Αυτό ενδέχεται (αμφιβάλλω προσωπικά) να την πείσει ότι η προς δυσμάς /Ελλάδα επέκτασή της, δεν πρόκειται να επισυμβεί. Έτσι , ίσως ησυχάσουμε επιτέλους (σ.σ πολύ ρομαντικός έγινα;). Στο σημείο αυτό θυμίζω τις πρόσφατες επαναλήψεις τουρκικών παραβάσεων και παραβιάσεων στον Ελλαδικό χώρο.

 

Σε περίπτωση πάντως που συνεχιστούν ή –και – ενταθούν η κατ ‘εμέ ακολουθητέα τακτική είναι: Έκδοση προειδοποίησης από μέρους μας: «Σε περίπτωση παραβιάσεων, το αεροπλάνο θα καταρριφθεί, χωρίς προειδοποίηση».

 

Και, φυσικά, αυτό να γίνει. Αν λοιπόν θέλουμε να σταματήσει να απειλεί και να εκβιάζει /εκφοβίζει η Τουρκία, δεν υπάρχει άλλη λύση. Θα το τολμήσουν οι αρμόδιοι ή θα περιοριστούν σε εκδόσεις διαμαρτυριών, όπως συνηθίζεται;.

Εξυπακούεται ότι η συγκυρία είναι ιδιαίτερα ευνοϊκή για εμάς.

 

Η Κυβέρνηση οφείλει να αξιοποιήσει το momentum και να πείσει εκείνες τις χώρες της Ε.Ε που στηρίζουν την συμμετοχή της Τουρκίας, στο πρόγραμμα SAFE, να το αποφύγουν.

 

Καλό θα είναι η Κυβέρνηση μας να μην επαναλάβει το επικίνδυνο: ότι αν η Τουρκία άρει το casus belli, θα συζητήσει τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα SAFE. Ασύγγνωστο λάθος !.

Ουδεμία σχέση έχουν τα δύο.

Είναι άραγε τόσο δύσκολο να κατανοήσουν τα απλά – μη συνδεόμενα μεταξύ τους –πράγματα οι Κρατούντες;.

Το έχω ξαναεξηγήσει (αλλά φαίνεται πως πρέπει να το επαναλάβω):

 

Τι δουλειά έχει το casus belli με το SAFE;.

Σε τι θα εμποδίσει αύριο την Τουρκία, αφού θα συμμετέχει στην ευρωπαϊκή άμυνα, να επανέλθει στις απειλές της;. Απολύτως τίποτα.

Ξεχάσαμε τη … «φιλική και συμμαχική συμπεριφορά της, απέναντί μας, παρά το ότι είμαστε και οι δύο χώρες μέλη της ίδιας συμμαχίας : ΝΑΤΟ;.

Θα μου πείτε: θα το έχει υποσχεθεί και υπογράψει.

 

Μα, αφελείς Εξουσιαστές μας, δεν βλέπετε την ανυπαρξία αξιοπιστίας της;.

Δεν παρατηρείτε πόσο σέβεται τις Συνθήκες (πχ Λωζάνης) που υπέγραψε;.

Μπρε για μεμέτια μιλάμε;. Δεν έχετε ακουστά για τη … γύφτισα που όταν μουτζουρώνεται … ασπρίζει;. Συνέλθετε επιτέλους!.

 

Το μεγαλύτερο εγκληματικό λάθος που θα διαπράξει η Ε.Ε και η Ελλάδα θα είναι η συνεργασία στον εξοπλιστικό /πολεμικό τομέα, με την Τουρκία, το πρόγραμμα SAFE. Μόνον άτομα μειωμένης διανοητικής αντίληψης, άγευστα και άγνωρα Ιστορίας και πραγματικότητας καθώς και νοσηρής νοοτροπίας αδυνατούν να εκτιμήσουν και να δουν τα προφανή /οφθαλμοφανή.

 

Η Τουρκία δεν θα πρέπει ποτέ –και για κανένα λόγο ή υπόσχεσή της –να γίνει μέλος της Ε.Ε, να συμμετάσχει /συνεργαστεί στο SAFE ή ο,τιδήποτε άλλο.

 

Εξαιρείται η περίπτωση που η Ε.Ε θέλει να διευκολύνει την αποσύνθεσή της και να επισπεύσει τον αυτοχειριασμό της (σ.σ αφού προηγηθεί ο εξισλαμισμός της!...).

 

Απάτρηδες, άθεοι, αδίσταχτοι, συμφεροντολόγοι, εταίροι και εταίρες της Ε.Ε, με αχαλιναγώγητο μαζοχισμό, αδιαφορούν, αν ξαναδούν οι χώρες της Ευρώπης, τον «Αττίλα» κατακτητή, προ των Βρυξελλών (όπως κάποτε προ των πυλών της Βιέννης). Αυτό οραματίζονται ορισμένοι θλιβεροί ηγετίσκοι της Ε.Ε; . Αίσχος!!!

 

*Ιατρού

από koukfamily.blogspot.com